Akp-Fetö Kavgası

Zaman gazetesi yazarı Hüseyin Gülerce, Fethullah Gülen’e yakınlığından dolayı , cemaatin sesi olarak bilinir.

Gülerce 18 Mart Cuma günkü yazısında, AKP’yle ilgili çok kritik bir yazı kaleme aldı.

Gülerce’ye göre; AKP’nin bu seçimde başarı kazanmasından endişe duyanlar vardı. Satır araları analiz edildiğinde, bu endişeyi duyanlar arasında cemaatte bulunuyordu.

Gülerce yazsında; AKP’yi ve Başbakan’ı “iç ve dış oyunlara gelmemesi” konusunda uyardı. Bu “oyunların” höşgörü, diyalog ve uzlaşma ile bozulacağını, yazdı.

Hüseyin Gülerce 23 Mart günü kaleme aldığı yazısında, yine üstü kapalı mesajlarla AKP’yi uyardı.

Wikileaks belgerinden yola çıkarak bir yazı kaleme alan Gülerce, “Erdoğan’ın geleceği vesayetle mücadeleye bağlı” gibi çok çarpıcı bir cümleye imza attı.

“12 Haziran’da, kuvvetli bir demokratikleşme iradesine çok ihtiyacımız var” diyen Gülerce, Cumhurbaşkan’ı Gül’den ise “demokrat” diye söz etti.

Peki tüm bu yazılar ne anlama geliyor?

Cemaat AKP’ye ne demek istiyor?

“Demokratikleşme iradesi”, “Erdoğan’ın geleceği vesayetle mücadeleye bağlı” gibi çarpıcı sözleri nasıl okumak lazım?

Görünen o ki; cemaat seçim öncesi Erdoğan’a üstü kapalı “tehditlerde” bulunuyor.

Milletvekili seçimlerinde, cemaate yakın isimlerin listelere alınması isteniyor.

Ve asıl olarak, Ergenekon operasyonlarının devam edilmesi isteniyor.

Bilindiği gibi; cemaate yakınlığıyla bilinen İstanbul İstihbarat Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer bir gece operasyonuyla görevden alındı.

Yılmazer, Ergenekon operasyonlarının beyniydi.

Onun görevden alınması cemaati rahatsız etti.

AKP’nin bu görevden almayla, Ergenekon konusunda geri adım attığı düşünülüyor ki, bundan endişe duyuldu.

Özellikle, son gazeteci operasyonları bardağı taşıran damla oldu AKP için. Cemaatin insanları pervasızca hapise atması AKP kanadında dahi tepkilere yol açtı.

Artık cemaatin intikam operasyonu çok açık görülüyordu.

Ali Fuat Yılmazer’in görevden alınması hükümetteki bu rahatsızlığın dışa vurumudur.

Tekrar yazalım:

Cemaat, AKP’ye verdiği destek üzerinden üstü kapalı tehditler yapmaya başladı. Cemaatin kendisini ne kadar güçlü gördüğünün net bir fotoğrafıdır bu.

Bakalım cemaat-AKP işbirliği daha nelere gebe olacak? (odatv)

23 Mart 2011 tarihli Zaman’da Hüseyin Gülerce’nin “Erdoğan’ın geleceği vesayetle mücadeleye bağlı” sözünü,

2011 seçimleri sonrası Cemaat’in dilediği kadar milletvekili seçtirememesinin nedenini, 2011 YAŞ’ına Cemaat’in verdiği tepkiyi…

Bir diğer Zaman yazarı Ali Ünal 12 Eylül 2011 tarihli  "Ustalık Dönemi ile İlgili Üç Endişe" başlıklı yazısını,

23 Kasım 2011’de Zaman gazetesinde; Fethullah Gülen’in Ağustos 2005 tarihli Sızıntı’da yayınlanan yazısının yeniden tam sayfa basılmasını,

O yazının ana temasının “kibirli insanlarla” ilgili olmasını…

Okumadılar. Analiz edemediler. Yazamadılar.

Şimdi, yok efendim “MİT Krizi’yle birlikte kavga başlamış”, diye saçmalıyorlar.

Daha MİT Krizi’nden 1 yıl önce MİT Mensubu Kaşif Kozinoğlu’nun neden tutuklandığını göremediler.

Sonuçta…

Odatv haklı çıktı ve okurlarımız bu kavgayı herkesten önce öğrendi.

VAN ’da rektör tutuklanır...

Olayın failleri olarak "cemaate bağlı polisler" ile "cemaatçi savcı" gösterilir. Hükümet bypass edilmiştir.

Ankara polisi ile İstanbul polisi arasında savaş çıkar...

Hemen olay "cemaatçi polisler" ile "cemaatçi olmayan polisler" arasındaki çatışma olarak yorumlanır. Hükümet yine etkisizdir.

Andıç çıkar...

Andıç’ın çalındığı söylenir... Olağan şüpheli yine aynıdır: Cemaat... Seyirci olan hükümettir.

Günlük çıkar...

İlgilisi olayı yalanlar... Peki iki bin sayfalık bir metni yazacak hayal gücü kimde vardır? Tabii ki cemaatte... Hükümet ise şaşkındır.

Açık söylemek gerekirse...

Ben bu iddiaları pek inandırıcı bulmuyordum...

Komplo teorilerine prim verenleri hafiften küçümseyerek, Woody Allen gibi yapıyor ve şu soruyu soruyordum:

"Peki ama bir cemaat bunu yapabilir mi bakalım?"

Ama yanılmışım. Meğer yapabilirmiş!

Nasıl mı uyandım?

Anlatayım...

* * *

Bir sabah kahvaltısında buluştuğumuz hükümet içinde etkili bir "Bakan", artık laf nereden açıldıysa, bir ara gözlerini kısıp, "Bu cemaat de çok olmaya başladı... El attığı bütün işlerden biz zararlı çıktık" demesin mi?

Hoppala!

Hemen "Durun bakalım Sayın Bakan... Ne cemaati? Ne çok olması?" diye araya girdim.

Bakan Bey, "cemaatçi polisler" ile "cemaatçi savcılar" meselesini başladı anlatmaya...

Meğer...

Emniyette gruplaşıyorlarmış, adliyede dayanışma içinde oluyorlarmış.

Bir adım attıklarında "Hükümetin işine yarar mı yaramaz mı" diye bakmayıp, "Cemaatin işine yarar mı yaramaz mı" diye bakıyorlarmış.

Bütün sorunlu işlerin ardından bir cemaat bağlantısı çıkıyormuş.

Hükümet onlar yüzünden hep zor durumda kalıyormuş.

Bakan Bey, öfkeliydi...

"Cemaatsen cemaatliğini bil kardeşim" diyerek laik bir çıkış bile yaptı.

Bir de şunu söyledi:

"Fethullah Hoca istihbarat işlerine meraklıdır. Ama onun merakı yüzünden olan bize oluyor."

İkna olmuştum.

Çünkü bunları söyleyen "İflah olmaz bir Fethullah Gülen karşıtı" değildi, dost kuvvetlerdendi.

Tek sorunu konuyu kamu önünde açıkça ortaya koyacak denli "cesur" olmamasıydı.

Eh, her şeyin olağan seyrettiği bir ülkede yaşamadığımıza göre, bu cesaretsizlik bağışlanabilirdi.

* * *

Bazen "cemaatin taktikleri" ile "iktidardaki partinin taktikleri" örtüşebilir.

Nede olsa taktiği besleyen ana unsur, "ortak dost" ve "ortak düşman" meselesidir...

Ancak...

"Cemaatin stratejisi" ile "iktidardaki partinin stratejisi" asla örtüşmez.

Bu yüzden...

Cemaatin yaptığı istihbarat yaramazlıkları, sıklıkla hükümetin başına bela oluyor.

Belki de bu yüzden sabah kahvaltısında buluştuğum Bakan, Fethullah Gülen’e "Hocam din işleri ile istihbarat işlerini birbirine karıştırmayın" mesajı yolluyordu.

Ne dersiniz?

Haksız sayılmaz değil mi?

Ali Ünal birinci “endişesini” şu satırlarla bitirdi:

“Siyaset ve propaganda gereği başarılardan söz etmek makul görülebilse de, bunları içten sahiplenmemek ve artık ustalık gibi iddialarda bulunmamak, gerçek ustalığın ve gerçekten usta olmanın girişidir, başlangıcıdır, temelidir.”

KİM O KANAAT ÖNDERİ

Zaman yazarının ikinci “endişesi” çok daha çarpıcıydı. “Allah, bir idareciyi severse ona hatalarını hatırlatacak bir vezir nasip eder.” şeklindeki hadis-i şeriften örnek veren Ali Ünal, hemen ardından Fethullah Gülen'in şu sözlerine gönderme yapıyordu:

"En çok zevk duyacağımız şey, sevdiğimiz ve sevgisinden emin bulunduğumuz kimselerden gelen tenkitler olmalıdır. Aksine, bazı kusurlarımızdan dolayı çok dostlarımızı kaybedeceğimiz gibi, birçok eksik ve kusurlarımızı da düzeltme mülâhazası söz konusu olmayacaktır."

Ali Ünal, Başabakan'a ima yoluyla “yakınlarından gelen eleştirilere kulak asmasını” öneriyordu. Ve ilerleyen satırlarda şöyle yazdı Ünal:

“Gurur, kendini beğenme gibi, hatalar, günahlar da insanın koynunda birer akreptir.”

Evet, yanlış okumadınız. Erdoğan'ın kendisini beğenmesini ve gururunu eleştiriyordu.
Ve...

**Ali Ünal'ın sözü nereye getirmek istediğini sonraki satırlarından anlıyoruz:

“Sayın Başbakan'dan beklentimiz, kendisini övenlere, takdir edenlere değil, ülke ve millet sevgisiyle, kendisinin de hayrını düşünerek doğruyu, gerçeği işaret edenlere, gerektiğinde gerekli tenkidi yapanlara kulak vermesi, dünya ve şahısları adına hiçbir beklentileri olmayan kanaat önderlerine aklını da, kalbini de açması, daima gerçek rey ve basiret sahipleriyle istişare etmesi, çevresinden de övgü ve takdir değil, daima doğruyu dile getirmelerini beklemesidir.”

Cemaatin yazarı Ali Ünal'ın, Başbakan'dan aklını ve kalbini açmasını istediği kanaat önderi kimdi acaba? Tahmin etmek zor mu?

**BAŞBAKAN DAHA DİKKATLİ DAVRANMALI

Ve gelelim Zaman yazarı Ünal'ın üçüncü “endişesine”...
Burada, Başbakan'ın ustalık döneminde bocalama riskiyle karşı karşıya olduğunu belirterek şu uyarılarda bulunuyor:

“Böyle bir dönem ve va'dler, insanı bocalatır. Bilhassa beklemediği engeller karşısına çıkacak olursa, bu bocalama daha da artar. Dolayısıyla, Sayın Başbakan'ın, kendine daha bir güven değil, daha bir tevazu, "Tek bildiğim, hiçbir şey bilmediğimdir." anlayışı içinde, daha içten, daha araştırmacı, daha serinkanlı, daha dikkatli davranması, hareket etmesi ve icraatta bulunmasıdır. İnsan için her zaman önemli olan muhasebe ve murakabe, bilhassa böyle dönemlerde daha bir önemli hale gelir.”

Evet, Ali Ünal'ın çarpıcı yazısı böyle...
Başbakan Erdoğan'a ve AKP'ye toz kondurmayan Zaman'da böyle bir yazının çıkmasını nasıl okumalıyız?
Cemaatin hedefinde bir süredir Başabakan Yardımcısı Beşir Atalay ve TBMM Başkanı Cemil Çiçek vardı.
Odatv bu konuyla ilgili ses getiren analizler yayınladı.
Şimdi...
Ali Ünal bu yazısıyla; kimi zaman ima, kimi zaman açık açık Başbakan Erdoğan'a uyarılarda bulunuyor.
Bu yazı, cemaat- AKP ilişkilerinin sanıldığı gibi “süt liman” olmadığının en çarpıcı kanıtlarından biri.

12 Haziran seçimleri sonrası önce Zaman yazarı Hüseyin Gülerce yazdı. Başbakan’ın ustalık döneminin “iki sınavı” olduğunu dile getirdi. Bunlardan bir yeni kabine diğeri ise Yüksek Askeri Şura (YAŞ) idi.

Kabine de YAŞ da geçtikten sonra Gülerce sessizliğe büründü. Başbakan Erdoğan’ın bu “sınavlardan” nasıl geçtiği konusunda sesini çıkarmadı. Ta ki Habertürk’ten Kutlu Esen Demire verdiği röportaja kadar… Gülerce’nin Habertürk’e yaptığı açıklamalarından anlaşıldı ki; cemaat Başbakan’ın bu iki “sınav”da takındığı tavırdan pek hoşlanmamıştı. Ne ummuştu ne buldu?

Sonra cemaatin İngilizce gazetesi Today’s Zaman’ın genel yayın yönetmeni Bülent Keneş, Zaman’da yayınlanan yazısında isim vermeden Beşir Atalay’ı hedef tahtasına oturttu. Keneş Kürt Açılımdan sorumlu başbakan yardımcısı Atalay’a böyle görevler verilmemesi gerektiğini yazdı.

Zaman’ın bir diğer yazarı Ali Ünal ise geçtiğimiz haftaki köşesinde açık açık başbakan Erdoğan’ı uyardı. “Ustalık dönemiyle ilgili üç endişe” başlıklı yazısında Ünal, Erdoğan’a “yakınlarından gelen eleştirilere kulak asmasını” önerdi. Başbakan’ı “kendini beğenmişlikle” eleştiren Zaman yazarı Ünal, Erdoğan’ın bocalama yaşayabileceğini dile getirdi.

BU KEZ BÜLENT KORUCU UYARDI

Ve şimdi…
Zaman’ın diğer yazarı Bülent Korucu yine çok tartışılacak bir yazı kaleme aldı. “CHP ile AK Parti’nin işi gerçekten zor” başlıklı yazısında önce ana muhalefet partisi CHP’yi eleştirdi…
Sonra ise…
AKP’nin kendi içindeki muhalefetin sesinin kısıldığını yazdı. Korucu bu durumu eleştirdiği yazsında şöyle dedi: “AK Parti’nin alternatifsiz iktidarı, iç muhalefet kapılarını da kapatıyor. Böylesine baskın ve güçlü liderliğin karşısına geçip hiçbir AK Partili hata yapıyoruz diyemez. Her seçimden güçlenerek çıkan ve iktidar getirilerini paylaştırma tekeline sahip bulunan genel başkanın rağmına (aksine) görüş beyan etmek pek mümkün olmaz. Hele kuruluşundan birkaç ya sonra tek başına hükümet kurmuş bir partiyse, gelenek ve kurumlarının oturmuş olmasını beklemek haksızlık olur. AK Parti’nin nevzuhur (yeni) bir parti olmaması önemli şansı. En azından söz söyleyebilecek ağabeyleri var ve taban bunu bir sigorta olarak görüyor. Ama parti içi demokrasi ihtiyacının böyle karşılanmasını beklemek doğru olmaz.”

Zaman yazarı Korucu, ilginç bir şekilde medyanın da iktidara karşı muhalefet edemediğini yazdıktan sonra şöyle devam etti:

“Geminin yaklaştığı buzdağını haber verip ‘kötü adam’ olmak istemez kimse. Bazıları da bilhassa sesini çıkarmaz, muhtemel çarpışmayı ellerini ovuşturarak seyretmek için konum alır.”

“Sırtındaki akrebi söyleyecek kimsenin kalmaması insan için en büyük musibettir” diyen Bülent Korucu,
AKP içindeki durumu şöyle özetledi:

“Hataları söyleyebilecekler kabuğuna çekildiçe, hataları alkışlayan şakşakçıların sesi iyice yükselir. Çünkü doğrucu Davut’lar şakşakçılar için büyük risktir, turnosol kağıdı gibi gerçek niyetlerini açığa çıkarır.”

Evet…
Hüseyin Gülerce ile başlayan, Bülent Keneş ve Ali Ünal’la devam eden. Zaman’ın Başbakan Erdoğan’a uyarıların da Bülent Korucu yeni bir sayfa daha açtı.

Zaman’ın bu yazarları. Fethullah Gülen’e açık yakınlığıyla bilinen isimler … Cemaat kökenli kalemler… Yani aynı gazetede yazan Şahin Alpay ya da Joost Lagendijk gibi değil.
Hal böyle olunca, şu soruları tekrar yinelemek gerekiyor:
Cemaatle AKP arasında neyin kavgası var?

AKP on yıldır iktidarda, neden şimdi başladı bu eleştiriler ve uyarılar?
Sorular çağaltılabilir ama şurası net ki; Zaman genel yayın yönetmeni Ekrem Dumanlı Başbakan Erdoğan’a karşı bayrak açış durumda.
Çünkü, böylesi yazılar onun kontrolü olmadan gazeteye girmez.

Zaman’ın Fethullah Gülen’e yakınlığıyla bilinen yazarları Hüseyin Gülerce, Ali Ünal ve Bülent Korucu, bu “uyarı operasyonunda” atbaşı gittiler. Ali Ünal, Başbakan Erdoğan’ı “kendini beğenmişlikle”, “kibirler”, “çevresindeki bazı isimleri” dinlememekle suçladı. Erdoğan’ın böyle giderse, hezimete uğrayacağını ima etti. 

Cemaatle AKP arasındaki bu kavganın nedenleri henüz tam açığa çıkmış değil. Başbakan Erdoğan’ın talimatıyla, kritik görevlerdeki emniyet müdürlerinin daha pasif yerlere atanmasının, Zaman’da haber yapılmaması bunun son göstergelerinden biriydi. Yani kadrolaşmada da büyük ayrışma vardı.

VE FETHULLAH GÜLEN TOPA GİRDİ

Kavganın kamuoyuna yansıyan halinde; Zaman yazarları öne çıkıyordu. Ama bu kez Fethullah Gülen’in bizzzat kendisi de dahil oldu. Daha doğrusu; kapalı kapılar ardında yaşananları, kamuoyu önüne taşıyacağının işaret fişeğini yaktı.

Nasıl mı?

Anlatalım...

23 Kasım Çarşamba günkü Zaman’da tam sayfa Fethullah Gülen’in bir yazısı yayınladı.

“Ne var bunda, kendi gazetesi” demeyin...

Madde madde sayalım:

1-Söz konusu yazı, Gülen’in Ağustos 2005 tarihli Sızıntı’da yayınlanan bir yazısıydı. Yani yeni değil. Hal böyle olunca, bir nevi “hatırlatma” anlamı taşıyor.

2-Yazının ana teması; kibirli insanlarla ilgili.

Zaman, tam sayfa yazıdan şu bölümü spot yaptı:

“Böyle (kibirli) bir hasta her zaman kendini olağanüstü görmenin yanında çok defa, başkalarını, hususiyle de meslek, meşrep, yol-yöntem açısından kendine/kendilerine rakip saydığı kimseleri küçük görür ve gösterir; onlara karşı sürekli fâikiyet hezeyanları yaşar; başkalarına ait fazilet ve meziyetleri duymaya asla tahammül edemez; edemez ve duydukça öfkeden çatlayacak hâle gelir.”

3- Yazının konusu ve içeriği, Zaman yazarı Ali Ünal’ın daha önce kaleme aldığı ve Başbakan’ı açıkca uyardığı yazısıyla birebir örtüşüyor. Ünal, söz konusu uyarı yazısında Fethullah Gülen’den de alıntılar yapmıştı.

Hal böyle olunca, Ali Ünal’ın yazısının bir “ön uyarı” olduğunu söylemek (kamuoyuna yansıyan haliyle) abes olmaz. (Ali Ünal’ın yazısıyla ilgili yaptığımız analiz için tıklayın)

4-Tüm bu verilerin yanında, Fethullah Gülen’in 6 yıl önce yazdığı bir yazıyı, “durup dururken” tam sayfa gazetede yayınlamak, Ekrem Dumanlı’yı (Zaman’ın genel yayın yönetmeni) aşan bir mesele. Yani, Gülen’in bizzat talimatıyla bu “eski” ama “güncel” yazı yayınlandı.

İŞTE GÜLEN’İN O YAZISI

Peki, Fethullah Gülen’in Zaman’da yayınlanan yazısı ne anlatıyordu.

Yazının bazı bölümlerini, ara başlıklar koyarak , tarihe not düşmek için vereceğiz.

Satır aralarına dikkat etmenizi öneriyoruz.

--İşte “Çağın Ruh Hastalığı Kibir” başlıklı, Fethullah Gülen’in o yazısı:

“Böbürlenme, kendini beğenme ve çok defa bir fâikiyet mülâhazası içinde bulunma diyebileceğimiz kibir, kişinin, bir kısım farklı özellikleri varmış gibi davranması, oturuşu-kalkışı, nefes alıp verişi, el-ayak hareketleri ve mimikleriyle hep bir farklılık peşinde bulunması, farklılık soluklanması, üstün bir karakter olduğunu ifade etmeye çalışması.. gibi tavırlarla bencilliğini (egoizm) dışa vurması sayılan bir çeşit cinnet ve ruhî bir rahatsızlıktır.

Böyle bir hasta her zaman kendini olağanüstü görmenin yanında çok defa, başkalarını, hususiyle de meslek, meşrep, yol-yöntem açısından kendine/kendilerine rakip saydığı kimseleri küçük görür ve gösterir; onlara karşı sürekli fâikiyet hezeyanları yaşar; başkalarına ait fazilet ve meziyetleri duymaya asla tahammül edemez; edemez ve duydukça öfkeden çatlayacak hâle gelir.

--KENDİ DÜŞÜNCESİNDEN OLMAYANA İLTİFAT ETMEZ--

Böyle bir hasta, sürekli "ben" mülâhaza-larıyla soluklanır, her zaman tafralarla köpürür durur; kendinin değerler atlasında bulunmayan hiçbir düşünce ve davranışa iltifat etmez ve karşısında vahy-i semavî dahi olsa şahsî yorumlarına öncelik tanıyarak yine kendini ifade peşinde koşar.. ve ne yapar yapar hemen her mülâhazayı evirir-çevirir kutsal(!) saydığı kendi düşünce ve istinbatlarına bağlar.

İşte böyle bir aldanmış, zamanla daha da ileri giderek çevresindekileri halâyık görmeye başlar.. horlar ve hafife alır herkesi.. umulmadık beklentilere girer; beklediklerini bulamayınca da kırar-geçirir en sâdık kapıkullarını; bezdirir candan takdirkârlarını ve kaçırır en vefalı yâranlarını; kaçırır zira böyle biri mukaddeslere saygısızlık yapanları affetse de, bağışlamaz şahsına hürmet, tâzim, ihtiram ve saygıda kusur edenleri; ademe mahkûm eder hayalinde kendisine tasarladığı makam, mansıp ve pâyeleri şöyle-böyle sağda solda seslendirmeyenleri.

Bu hasta tip, başkalarının büyüklük ve meziyetlerine tahammül edemese de, yine de kendilerinden bir şey umduğu kimselerle aynı karelerde bulunmayı asla kaçırmaz; dünyevîlerin arkasından koşturur durur ve düz insanlarla bir arada bulunmayı, aynı kareye düşmeyi kendine zül sayar. Bu insanlar anası-babası, amcası-dayısı bile olsa kat'iyen onlarla anılmayı istemez. Tevazuu hiç düşünmemiştir; hikmetten tamamen habersizdir; bazı şeyleri okumuş gibi görünse de bilgisi sırf bir gümandan ibarettir. Görünme, bilinme, söze-sohbete konu olma, öldüren bir hırs ölçüsünde onun en büyük arzusudur. Konuşmaların dönüp dolaşıp kendisine dayanmasını, muhâverelerin onun meziyetleri etrafında cereyan etmesini, hatta hayatının romanlara konu olmasını bekler; bütün bunlar olmayınca da hırçınlaşır, çevresini vefasızlıkla suçlar, "kadirbilmez nankörler, gerçeği görmez aymazlar, densizler, dirayetsizler" der; kibrini nefrete, öfkeye çevirir; patlamaya hazır bir gayz küpü hâline gelir. 

--ONUN EVİ MUTLAKA LÜKS, ARABASI SON MODEL, YALISI TAM DENİZ KENARINDA VE RIHTIMDA DA YATI OLMALIDIR

Mütekebbirin hiçbir fikri, hiçbir işi, hiçbir tavrı normal değildir; düşünürken her şeyi kendini beğenmeye, ucbe bina eder. Hareket ve davranışlarında hep çalımlıdır. Sürekli fâikiyet mülâhazalarıyla oturur-kalkar. Onun evi mutlaka lüks, arabası son model, yalısı tam deniz kenarında ve rıhtımda da yatı olmalıdır. Aslında bütün bunlar onu zavallı bir lüks, bir fantezi tutsağı hâline getirmiştir ama, o bunun farkında bile değildir; farkında değildir ve kibrini, gururunu okşayan bu şeylere ulaşma uğrunda ölür ölür dirilir; akla-hayale gelmedik sefilliklere girer; yerinde el-etek öper, yerinde zulmeder, can yakar, hânümanlar yıkar, dahası bütün bu çılgınlıklarını "ahvâl-i âdiye"den hâdiselermiş gibi görür.

--HER ŞEY BİZİM ESERİMİZ...

Mütekebbirler arasında Karun gibi servetle büyüklük taslayıp "Bu imkânlara ben ilmim ve irfanım sayesinde kavuştum." [1] diyen, sonra da yerin dibine batırılanlar olduğu gibi, İblis edasıyla, "Ben ondan hayırlıyım..." [2] diyenler, daha da küstahlaşıp "Ben de öldürür ve diriltirim." [3] şeklinde mırıldananlar, bütün bütün şirazeden çıkarak, "Ben sizin yüce Rabb'inizim." [4] hezeyanına girenler de olmuştur. Eski çağların Firavun ve Nemrut... gibi tiranları, modern devirlerin Lenin, Stalin, Hitler, Mussolini.. gibi zorbaları ve "Ben yarattım, ben yaptım, her şey bizim eserimiz..." türünden sözlerle çılgınlıklarını haykırıp duranlar hiçbir dönemde eksik olmamışlardır. Bunların yanında, kibrine dinî bir kisve giydirerek kendisinin müçtehid, müceddid, kutup, gavs, hatta Mehdi ve Mesih olduğunu iddia eden aldanmış delilerin sayısı da az değildir. ^

--BAŞKALARININ ELİYLE ORTAYA KONULAN OLUMLU İŞLERİ DE YA GASP EDİLMİŞ HAKLARI GİBİ GÖRÜR, KENDİLERİNE MAL ETME YOLLARINI ARAŞTIRIRLAR

Bunların hemen hepsinin ortak yanı, kendilerini olağanüstü varlıklar ve çevrelerindeki kimseleri de sıradan yaratıklar görmenin yanında, başkalarına ait fazilet ve meziyetlere tahammül edememe, bütün iyilikleri ve güzellikleri kendilerinden bilme, her türlü kötülüğü ve olumsuzluğu da mümkünse halâyık saydıkları kimselere fatura etme gibi bir gayretlerinin bulunmasıdır. Bunlar, şöyle-böyle tasarruf daireleri içinde meydana gelen her güzel şeyin kendilerine mal edilmesini isterler; başkalarının eliyle ortaya konulan olumlu işleri de ya gasp edilmiş hakları gibi görür, kendilerine mal etme yollarını araştırırlar ya da ciddî bir kıskançlık hissiyle en nadide şeyleri dahi çirkin göstermeye çalışırlar. Ülkeyi alıp ilerilere götürme, toplumu çağın en seviyeli milleti hâline getirme, insanların ufkunu açıp yaşadıkları asrı iyi okumalarını sağlama, hatta topluma çağ atlatıp onu bütün milletlerin önüne geçirme gibi çok önemli ve hayatî hizmetleri, şayet kendileri o işin içinde yok iseler, mel'un sayarlar; lânet okurlar olup bitenlere ve bu önemli faaliyetlerin kahramanlarına.(...)”

“(...)Kur'ân âyetlerinin ışığında bu türden lânetlenmiş daha pek çok tiran zikredilebilir ama, biz o konuyu mevzu ile alâkalı hazırlanmış ve hazırlanacak olan ansiklopedilere havale edip geçmek istiyoruz. İşin özü, kibirli insan hakka kapalı, insanlara kapalı, hikmete kapalı, İlâhî mârifete kapalı; şeytana açık, küfre açık, halk nazarında menfur, riyâ, süm'a, hıkd u haset gibi İblis kaynaklı mesâvî ile kirlenmiş �üzerinde durulabilir� bir bahtsızdır. Bu tür bahtsızlardan şimdiye kadar iflâh olan görülmemiştir. Aksine, hayatını kibir ve gurur zeminine bina edenlerin âkıbetleri hep küfürle noktalanmıştır. Kur'ân-ı Kerim'in, "Allah, mütekebbir ve kaba kuvvet temsilcisi cebbarların kalbini işte böyle mühürler." [11] fermanı konuyla alâkalı ne ürpertici bir tehdittir!”

Akşam gazetesinden Özlem Akarsu Çelik'in makalesini aktarıyoruz:

"Cemaat-hükümet kapışmasında iki taraf da eteklerindeki taşları döküyor ya, zihnimiz daha bir açıldı; her şey daha berrak artık(!)

Tartışmayı somutlaştıracak ve bir adım ileri götürecek bir örnek de ben vereyim...

Her ilin valisinin başkanlığında gerçekleşen, rutin 'Aylık Asayiş Toplantıları' da bu bağlamda incelenmeye değer... 

***

'Aylık Asayiş Toplantısı'nın ne olduğunu anlatalım...

İlin valisi her ay, il emniyet müdürü, il jandarma komutanı, MİT müdürü, ilin cumhuriyet başsavcısı gibi bürokratları bir araya getirdiği bir toplantı yapar. Kentin asayişine ilişkin detaylı değerlendirmeler ile 'tehdit unsurlarına' karşı alınacak önlemler masaya yatırılır. Yani bir nevi, kentin MGK'sı gibi çalışırlar...

Duyduğuma göre, valinin başkanlığında, güvenlik ve yargı bürokratlarının katıldığı o toplantılarda imzalanan ve artık rutin hale gelen 'tehdit unsurları' listesinde 'Gülen Cemaati' de bulunuyor...

28 Şubat sürecinde 'Gülen İrtica' başlığıyla MGK'ya sunulan o rapor demek ki devlet katında hala etkisini koruyor! Bu uygulamanın, 'Benim valim...' döneminde de sürmüş olması ve 'Gülen Cemaati' mensubu olduğu öne sürülen emniyet müdürlerinin dahi bu belgeyi imzalamak zorunda bırakılmış olmaları ilginç değil mi?"(26.02.2012/ Akşam)

Saygun’u ve Erdoğan’ın dünürünü kurtaran doktora kimler operasyon yaptı?

BARIŞ TERKOĞLU-BARIŞ PEHLİVAN'IN METASTAZ 2: CENDERE KİTABI BUGÜN OKUYUCUYLA BULUŞTU
11 Şubat 2017… Balyoz kumpasından beraat eden Org. Ergin Saygun'un kızı Ece Saygun evlendi. Düğünde dikkat çekici iki isim daha vardı: Birisi Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın dünürü Özdemir Bayraktar… Diğeri de Prof. Dr. İhsan Bakır… Bakır, Org. Saygun ve dünür Bayraktar'ı ameliyat edip hayata tutunmalarını sağlamıştı… Aynı doktor, 15 Temmuz'dan sonra KHK ile ihraç edildi! Ya sonra…

“Hukuksuzluğa esir edilenlere… Plaza dibinde ölenlere… Fikri sırtında vurulanlara” diye başlıyor Metastaz 2: CENDERE kitabı… Kitap, 23 bölümden oluşuyor! Her bölüm film! İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu'na kurulmak istenen kumpas da var, Şule Çet davası da… Türkiye'nin ‘hukuk' fotoğrafını çekmiş iki gazeteci… Ancak… Cendere'nin öyle bir sahnesi var ki… Anlatalım:

ÜÇ İSİM MASAYA YÖNELDİ

O gece herkes öyle bir eğleniyordu ki… O kadar anlamlı bir yıl dönümüydü ki… Öyle çok insan uzaklara dalıp bakıyordu ki… Bir düğünden fazlasıydı. Avukat Vasfi Sedat Küçükyılmaz gözleri hafif dolu kalktı ayağa. Özdemir Bayraktar'ın elinden tuttu, Ergin Saygun'un yanına gitti. Üçü de bir masaya yöneldi. Masada oturanın adı İhsan Bakır'dı. “Hey gidi, nereden nereye” denildi.  Evet, nereden nereyeydi…

Tayyip Erdoğan, 9 Şubat 2013'te Ergin Saygun'u hastanede ziyaret etmişti.

SAYGUN AMELİYATA ALINIR

Tarih: 11 Şubat 2011…

Yer: Silivri/İstanbul…

O gün Balyoz kumpasının 14. celsesi görüldü. 163 subay için toplu tutuklama kararı o salonda, Silivri'de, İstanbul'da alındı. Takvim yaprakları 17 Temmuz 2012'yi gösterdiğinde Silivri'de bağırışlar yükselmişti. Cezaevinde fenalaşan Org. Ergin Saygun hızlı bir şekilde hastaneye yetiştirildi. Saygun için artık Mehmet Akif Ersoy Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi günleri başlamıştı. Ancak durumu gün geçtikçe kötüye gidiyordu. Acil kalp ameliyatı olması gerekiyordu. Ancak kimse yanaşmıyor ve ne acıdır ki Saygun'u hayatta tutmaya doktorlar korkuyordu. Fethullahçılar'dan çok korkuluyordu. Bir doktor inisiyatif almaya karar verdi. O zaman doçent olan İhsan Bakır, o zaman Başbakan olan Tayyip Erdoğan'a ulaştı, durumun ciddiyetini aktardı. ‘İzin' çıktı. Doktor İhsan Bakır hayata tutundurduğu sırada, yani ameliyat masasında, Saygun'un tahliyesi de çıktı. Ve çok çarpıcı bir sürpriz yaşandı. Başbakan Erdoğan ‘kendisine darbe girişiminde bulunmakla' suçlanan Ergin Saygun'u 9 Şubat 2013'te hastanede ziyaret etti. Ölümden dönen komutanın elini tuttu… Kuşku yok ki bu ziyaret ve o anların fotoğrafı Fethullahçılara da bir mesajdı. Kavga savaşa doğru evriliyordu.

BAYRAKTAR'I DA O KURTARDI

2016'nın 11 Mart'ı…

Cumhurbaşkanı Erdoğan ve ailesi için heyecanlı bir gündü. Kızları Sümeyye Erdoğan nişanlanacaktı. Damat adayı Selçuk Bayraktar'dı. Erdoğan Ailesi tam İstanbul Kısıklı'daki evlerinden nişanın yapılacağı Tarabya Huber Köşkü'ne gideceklerdi ki, kötü haber geldi. İddia o ki; dünür Özdemir Bayraktar kalp krizi geçirmişti. Hastaneye kaldırılan Bayraktar'ın kalpten çıkan aort damarı tansiyon nedeniyle yırtılmıştı, acilen ameliyata alındı… 2 saat süren ve başarıyla sonuçlanan ameliyatı yapan kimdi dersiniz? Kalp cerrahı Prof. Dr. İhsan Bakır.

DÜĞÜNDE BULUŞTULAR

Sonra ne mi oldu? Prof. Bakır, 15 Temmuz darbe girişiminin ardından KHK ile FETÖ'den ihraç edildi. O ihraçtan birkaç ay sonra, 11 Şubat 2017'de… İstanbul'da bir düğünde çok çarpıcı bir buluşma gerçekleşti. Ergin Saygun'un kızı Ece evleniyordu. Davetliler arasında, Saygun'un TSK'ya İnsansız Hava Aracı (İHA) geliştirme sürecinde tanıştığı Özdemir Bayraktar da vardı. Bayraktar daha Erdoğan'ın dünürü olmamışken Balyoz tutuklularına destek vermişti ve onların cezaevinde haksız yere tutulduğunu bilen biriydi. Ve hem Ergin Saygun'u hem Özdemir Bayraktar'ı hayatta tutan doktor İhsan Bakır da düğüne katılmıştı.

GÖREVİNE İADE EDİLDİ

Yani… Bir dönem FETÖ'cülerin hedefi olup hapis yatan Saygun…

Saygun'un “devirmekle” suçlandığı Erdoğan'ın dünürü Bayraktar… Ve o iki ismi hayata döndüren, FETÖ şüphelisi Bakır bir aradaydı. Yakın Türkiye tarihinin en çarpıcı anlarından biriydi yaşanan.

Ve o buluşmadan yaklaşık 1,5 ay sonra…  Resmi Gazete'de bir iade kararnamesi yayımlandı. Buna göre; daha önce yayımlanan KHK'lar ile kamudan ihraç edilen 416 personel görevlerine iade edildi. İşte o listenin 27'nci sırasında bir profesör vardı. İhsan Bakır görevine iade edilmişti. Hep kötü bitecek değil ya. Devlet “yanlış yaptık” deyip aldığı karardan geri dönüyordu. Çünkü… ‘Kripto FETÖ'cüler, Prof. İhsan Bakır'ı hedef almıştı!